Na rynku działa obecnie 14 OFE. W wyniku przekształceń własnościowych (fuzje, przejęcia) znikło osiem podmiotów pomnażających składki emerytalne. Do OFE z mocy prawa muszą przystąpić osoby, które urodziły się po 31 grudnia 1968 r. W aktualnym systemie emerytalnym OFE stanowi tzw. II filar. Pierwszym jest ZUS, z którego pochodzi emerytura osób urodzonych w latach w 1948 r. i wcześniej. Natomiast ludzie urodzeni między 1949 i 1968 rokiem mogli wybrać, czy chcą przynależeć do ZUS, czy do OFE.
W dawnym systemie emerytura opierała się o umowę międzypokoleniową, czyli młodsi pracowali na emerytury starszych. Im więcej osób pracowało legalnie, czyli odprowadzało składki, tym świadczenia emerytów były wyższe. Taki system nie mógł się utrzymać z powodów demograficznych. Społeczeństwo się starzeje, ponieważ ludzie żyją coraz dłużej. W efekcie proporcja osób niepracujących (emerytów) do pracujących się zmniejsza. ZUS-owi zabrakłoby pieniędzy na świadczenia. Wprowadzono więc OFE.
OFE mają za zadanie pomnożyć za pomocą operacji finansowych powierzone im środki. Emerytura z OFE opiera się na prostej zasadzie: im więcej odłożysz, tym więcej będziesz miał/a na starość. Najlepszy fundusz emerytalny potrafi pomnażać powierzone mu składki. Ich właściciele będą mieć więc wyższą emeryturę. To, jaka firma przynosi największą stopę zwrotu, określa ranking funduszy emerytalnych.